سید علی اصغر علامه

در پی درج مطلبی در روزنامه سبحان مورخ شنبه دوم شهریور که ظاهراً توسط گروهی با نام  "کانون جوانان سعدی شیراز" خطاب به حجت الاسلام والمسلمین موسوی لاری نگاشته شده بود، ما را بر آن داشت تا مطلبی چند جهت تنویر افکار عمومی و افزایش اطلاعات و آگاهی سیاسی و بینش اجتماعی این دوستان به رشته تحریر در آوریم.

هوالمحبوب

کانون محترم جوانان سعدی شیراز!

سلام علیکم، مطالب اعتراضی شما خطاب به حضرت حجت الاسلام والمسلمین موسوی لاری وزیر اسبق کشور، را در روزنامه سبحان شماره  دوم شهریور خواندم و از آنجا که مطالب مطروحه با واقعیت سازگاری ندارد به منظور تنویر افکار عمومی لازم دیدم مواردی را متذکر شوم.

فرموده اید "مگر اصلاح طلبان چاره ایی جز حمایت از خاتمی دارند آن هم چنانچه صلاحیت ایشان تایید شود"

آنچه بر همگان واضح و مبرهن است اینکه چنانچه انتخابات آتی ریاست جمهوری در فضایی کاملاً رقابتی و به دور از حواشی برگزار گردد و اصلاح طلبان نیز بر سر یک گزینه به اجماع برسند، حتی در صورت عدم حضور آقای خاتمی نیز پیروزی قطعی از آن اصلاح طلبان خواهد بود و در خصوص صلاحیت آقای خاتمی نیز تنها به این نکته بسنده می کنم که؛ هنوز جمهوری اسلامی به آنجا نرسیده است که بخواهد"فرزند فاضل و باتقوا  و متعهد حضرت امام خمینی" را رد صلاحیت کند.

نوشته اید که"آقایان هاشمی و کروبی به انتخابات ریاست جمهوری نهم اعتراض داشتند" خوب بود این سوال را از خود می پرسیدید که این بزرگواران به چه چیز اعتراض داشتند؟بد نیست این نکته را یاد آور شوم که این بزرگان از دخالت نیروهایی در امر انتخابات گله مند بودند  که از لحاظ قانونی هیچ جایگاهی برای آنان در انتخابات در نظر گرفته نشده بود.

آری،این بزرگان به دخالت نیروهایی که در قانون اساسی از دخالت در انتخابات منع شده بودند و از بد اخلاقی هایی که شخصیت هایی چون هاشمی و کروبی که خود ستون انقلاب محسوب می شوند را تخریب کردند اعتراض داشتند. نگاشته اید:" مردم در انتخابات هفتم و هشتم مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری و شورای اسلامی دوم و سوم روی گردانی خود از اصلاح طلبان را تکرار کردند".

این گفته شما از یک نظر صحیح است اگر تعداد و گرایشات افرادی که در نهایت بر صندلی های مجلس جلوس می کنند مد نظر باشد ، گفته شما تا حدودی صحیح است چرا که اکثریت حال حاضر راهیافتگان به مجالس هفتم و هشتم را نیروهایی غیر از اصلاح طلبان تشکیل می دهند،اما اگر بخواهیم از منظری دیگر و با انتخاباتی آزاد که همه کاندیداها از امکانات تبلیغی و نیز الطاف شورای محترم نگهبان برخوردار باشند خلاف گفته شما اثبات می شود و آن اصلاح طلبان هستند که آرای واقعی مردم را به خود اختصاص خواهند داد،اگر کمی به حافظه تاریخی خود رجوع کنید،آقایان خاتمی و کروبی رئیس جمهور و رئیس مجلس وقت در بیانیه ای مشترک اعلام داشتند که تنها در 90 کرسی مجلس هفتم امکان رقابت وجود دارد. در مورد انتخابات مجلس هشتم نیز وضع به مراتب از مجلس هفتم بدتر بود و حال آنکه با این وجود اصلاح طلبان توانستند از کرسی های که حداقل امکان رقابت وجود داشت با گزینه های سو و یا چهارم خود رای اکثریت را از آن خود کنند.

مورد دیگر تخلفات عدیده ای است که در زمان برگزاری انتخابات مجلس هشتم در برخی حوزه های اخذ رای صورت گرفت. در اینجا تنها به ذکر انتخابات مجلس هشتم در شهرستان های لامرد و مهر بسنده می کنیم که پس از برگزاری انتخابات، تعداد زیادی از تعرفه های متعلق به کاندیدای اصلاح طلب که از سوی مجریان برگزاری انتخابات به بیرون از صندوق هدایت شده بود در دست مردم است و هیچ مرجعی حاضر به پیگیری و تحت تعقیب قرار دادن خائنین به رای مردم وجود ندارد.

بلی در این صورت است که در ذهن شما و امثال شما، مردم از اصلاح طلبان در شهرستان های لامرد و مهر رویگردان شده اند.

نوشته اید "در دوره دوم انتخابات نهم که در میان اصلاح طلبان داخلی و خارجی وحدت مطلق حاکم بود چرا توفیق حاصل نشد؟"

در پاسخ باید به عرض برسانیم که در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری نهم،رقابت بین اصولگرایان بود نه بین یک اصلاح طلب و یک اصولگرا، آیا آقای هاشمی از جامعه روحانیت مبارز نیست؟ آیا روحانیت مبارز از اصولگرایان هستند یا اصلاح طلبان؟البته اصولگرایی آیت اله هاشمی بسیار متفاوت از اصولگرایانی است که در شعار دم از اصولگرایی می زنند و در عمل بدترین اعمال ضد اصولگرایی و ضد ارزشها را انجام میدهند و ما در حقیقت آیت اله هاشمی را اصولگرای واقعی می دانیم، پس به هیچ وجه رقابت بین دو طیف فکری اصلاحی و اصولگرایی نبود .

در ادامه نقد خود مرقوم داشته اید:"کدام دولت پس از مشروطه بهترین و در صد ساله اخیر نمونه معرفی شده است؟"

در این خصوص بایستی به عرض شما برسانم تنها کافی است کمی چشمان خود را باز کنیم و به دور از تعصبات ناحق جناحی و سیاسی،عملکرد دولت اصلاحات را مورد بررسی قرار دهیم؛دولت اصلاحات با شعار توسعه سیاسی و جامعه مدنی پا به عرصه قدرت گذاشت و در حوزه فوق نیز عملکرد درخشانی دارد که می توان به طور مثال اجرائی کردن اصل شوراها که بارزترین نماد مشارکت مدنی مردم است اشاره کرد؛ برگزاری چندین انتخابات آزاد و دموکراتیک(البته در حوزه اجرا) و شاهد این مدعا نیز نتیجه نهایی برخی از این انتخابات ها از جمله شورای دوم به نفع مخالفان اصلاحات می باشد.

در حوزه اقتصاد نیز می توان دولت اصلاحات را موفق ترین دولت پس از انقلاب به شمار آورد؛اگر به خاطر داشته باشید دولت خاتمی با نفت بشکه ای 9 دلار  مملکت را اداره کرد و خبری از این همه تورم لجام گسیخته و ... نبود.

سرمایه گذاری کلان خارجی و داخلی در زمینه های مختلف صنعتی و کشاورزی و ... که باز هم به عنوان مثال تنها به تمدن عظیم صنعتی در منطقه عسلویه که امروزه 5 فاز آن افتتاح شده و درآمد آن به حساب دولت واریز می گردد اشاره کرد و این در حالی است که در دولت نهم،5 فاز دیگر منطقه عسلویه که در دولت قبل 70 درصد پیشرفت داشتند هنوز به بهره برداری نرسیده است و این به غیر از مجتمع های عظیم پتروشیمی است که باز هم دولت نهم پرونده ای بهتر از این ندارد.

در زمینه تولید برق و انرژی نیز که وضعیت اسف بار برق و خاموشی های گسترده در سراسر کشور خود اظهر من الشمس است و نیازی به توضیحی در این زمینه نمی بینم.

در بخش دیگر فرموده اید: "رکن چهارم دمکراسی یا همان مطبوعات اثر گذار مطلقاً در ید قدرت اصلاح طلبان بود" باید به شما دوست عزیز عرض کنم اگر اندکی اطلاعات خود از دوران اصلاحات را افزایش دهید؛ توقیف فله ای مطبوعات اصلاح طلب در چه زمانی اتفاق افتاد؟

در این خصوص موضوع آن قدر روشن است که باز هم نیاز به هیچ توضیحی نمی بینم.

موضوع دیگری که لازم می بینم در این جا بدان بپردازم این است که متاسفانه خیلی از مسوولان دولت نهم و بویژه رئیس محترم این دولت متناوباً و کراراً در خیلی از موارد مطبوعات را عامل بسیاری از معضلات فراروی دولت از جمله تورم می پندارند،روزنامه هایی که در حال حاضر از منتقدان دولت و متعلق به طیف اصلاح طلبان هستند در سه یا چهار نشریه خلاصه می شوند و مجموع تیراژ این نشریات به 500 هزار نسخه در روز نمی رسد و حال آنکه در طیف مقابل حداقل 10 روزنامه با تیراژ میلیونی به تبلیغ و دفاع از عملکرد دولت می پردازند و این سوای رسانه ملی است که به قول رئیس این رسانه "ساعات طلائی " این رسانه، در اختیار تبلیغات و دفاع از عملکرد دولت می پردازد و حداقل 60 میلیون مخاطب در سراسر کشور دارد و حال آنکه در بسیاری از شهرستان های کشور در مجموع 10 نسخه از نشریات اصلاح طلب هم یافت نمی شود و حال چه شده است که قدرت تبلیغی این چهار روزنامه با تیراژ محدود از قدرت تبلیغی رسانه ملی و تیراژ میلیونی نشریات دولتی بیشتر است؟ واقعاً اشکال کار در کجاست؟

یک نمونه کوچک از عملکرد رسانه ملی در پوشش خبری دولت اصلاحات و دولت نهم را با هم مقایسه می کنیم و قضاوت در این خصوص را بر عهده خوانندگان عزیز می گذاریم.

اگر به یاد داشته باشید در دولت دوم اصلاحات در شب عید سال 82 گوشت مرغ کیلویی 100 تومان افزایش یافت و از کیلویی 800 تومان به 900 تومان رسید، رسانه ملی در این خصوص بخش های مهم خبری و تحلیلی خود را متوجه این موضوع کرده بود و مرتباً افزایش قیمت مرغ را چماقی برای کوبیدن  دولت سید محمد خاتمی کرده بود اما در حال حاضر موضوع کاملاً عکس شده است آیا می دانید در حال حاضر گوشت مرغ در بازار کیلویی چند عرضه می شود؟ مسلماً کیلویی کمتر از 3500 تومان نخواهد بود یعنی یک افزایش 400 درصدی، و موضع گیری رسانه ملی را هم در خصوص این موضوع می بینیم.

فرموده اید "در عصر اصلاحات عده ای به دنبال کندکردن چرخ دنده های مقدسات بودند".

در این خصوص نیز خدمت دوستان یاد آور می شوم که در هیچ دوره ای به این اندازه به ساحت مقدس مراجع عظام تقلید این گونه توهین نشده است به طوری که ریاست محترم مجلس و سایر بزرگان انقلاب نیز لب به اعتراض گشوده اند، آیا توهین کنندگان به این بزرگواران از اصلاح طلبانند؟

در خصوص سخنان آقای مشایی معاون رئیس دولت نهم و مورد اعتماد ترین فرد در کابینه وی کمی فکر کنید، بسیاری از ائمه جمعه و مراجع تقلید از لزوم برخورد با وی سخن گفته اند اما تا این لحظه هیچ واکنشی از سوی رئیس دولت با وی نشده است، آیا انصافاً سخنان وی با اصول اولیه انقلاب در تضاد نیست؟

به راستی اگر این سخنان در دولت قبل توسط یک فردی که تنها خود را اصلاح طلب معرفی می کرد و هیچ پست و منصبی هم در دولت اصلاحات نداشت مطرح می کرد،آیا کفن پوشان به خیابان نمی آمدند؟ آنهایی که امروز در خانه نشسته اند و دم نمی زدند آیا اگر  دولتمردان اصلاحات از لزوم حضور زنان در استادیوم ورزشی سخن می گفت چه واویلا و وا انقلابا که سر نمی دادند!

 آیا اگر در دولت قبل از رابطه با آمریکا صحبت می کردند چه بر سر آنها می آوردند؟ آیا اگر در وزارت آموزش و پرورش دولت اصلاحات آن همه توهین به مقدسات می شد معلوم نبود وزیر آموزش و پرورش آن دولت امروز در چه کدام ناکجا آبادی به سر می برد! اینها چیزهایی بود که در دولت قبل مقدس بودند و در دولت فعلی بدان اعمال افتخار نیز می کنند و با افتخار از مذاکره با آمریکا سخن می گویند.

و در آخر نیز از شهرستان مهر زادگاه حضرت حجت الاسلام موسوی لاری و تغییر و تحولات این منطقه و از عدالت صحبت کرده اید، با مطالعه فراز آخر از نوشته شماها پی بردم که نگاشتن این سخنان از کجا آب می خورد و بسیاری از این سخنان القائات افرادی است که برای عموم مردم شهرستان های لامرد و مهر شناخته شده هستند.

من از شما درخواست می کنم برای یک بار هم که شده به این منطقه سری بزنید تا عدالت در دولت عدالت محور و مهر ورز کنونی و دولت اصلاح طلب که حداقل شعار عدالت ندادند را در منطقه ما مقایسه کنید و قضاوت کنید کدامیک عدالت واقعی را در این شهرستان محروم اجرا کردند؟

در پایان آرزوی سلامتی برای همه جوانان ایران اسلامی و آبادانی و سربلندی ایران دارم.